لغت نامه دهخدا
بوا. [ ب ُ ] ( فعل دعایی ) مخفف بودا باشد؛ یعنی بادا. ( برهان ) ( انجمن آرای ناصری ) ( آنندراج ). کلمه دعا یعنی بادا. ( ناظم الاطباء ). و مخفف بواد :
که خرم بوا میهن و مان تو
بگیتی پراکنده فرمان تو.فردوسی.
بوا. [ ب َوْ وا ] ( ع اِ ) گویا مخفف بویا بمعنی معطر باشد. گوز بوا. قصب بوا؛ قصب الزیره. قصب الطیب. ( یادداشت بخط مؤلف ).
جوز بوا؛ جوز هندی. ( از ناظم الاطباء ).
بوا. [ ب ُ ] ( اِخ ) دهی است از دهستان بویراحمد سردسیر که در بخش کهکیلویه شهرستان بهبهان واقع است. و 250 تن سکنه دارد. ( از فرهنگ جغرافیائی ایران ج 6 ).