لغت نامه دهخدا
دانه دانه. [ن َ / ن ِ ن َ / ن ِ ] ( ق مرکب ) قید تکرار :
اندک اندک بهم شود بسیار
دانه دانه است غله در انبار.سعدی. || یک یک. یکی یکی. مجزی به افراد جدا از یکدیگر: محبب ؛ حبه حبه :
در پله ترازوی اعمال عمرما
طاعات دانه دانه و عصیان تنگ تنگ.سوزنی.تیغ حصرم رنگ و بر وی دانه دانه چون عنب
پخت گردون زان عنب نقل و ز حصرم توتیا.خاقانی.
