پارتیشن

(ش ِ ) [ انگ . ] (اِ. ) دیواری ثابت یا متحرک و نازک برای تقسیم کردن اتاقی بزرگ به بخش های کوچک تر، دیوارک . (فره ).

پارتیشن (Partition)
بخش منطقی از حافظه یا دستگاهی ذخیره کننده که مانند یک بخش فیزیکی مستقل عمل می کند؛ در برنامه نویسی پایگاه داده ها، بخش فرعی از جدول یا فایل یک پایگاه داده ای.

دیواری ثابت یا متحرک و نازک برای تقسیم کردن اتاقی بزرگ به بخش‌های کوچک تر، دیوارک. (فره)