دومان

لغت نامه دهخدا

دومان. [ دَ وَ ] ( ع اِمص ) دوماء. گرد چیزی بر گردیدن مرغ. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ).
دومان. ( ترکی ، اِ ) در لهجه قزوین هوای مه آلود است. || طوفان. ( یادداشت مؤلف ).
دومان. ( اِ ) مالی بود که از قصابان می گرفتند. ( تاریخ حلب ج 3 ص 303 ).

فرهنگ معین

[ مغ . دومن ] (اِمر. ) طوفان .

فرهنگ عمید

طوفان.

فرهنگ فارسی

طوفان
( اسم ) طوفان
مالی بود که از قصابان می گرفتند .

فرهنگ اسم ها

اسم: دومان (دختر، پسر) (ترکی) (تاریخی و کهن) (تلفظ: duman) (فارسی: دومان) (انگلیسی: duman)
معنی: مه، غبار

ویکی واژه

دومن
طوفان.
فال گیر
بیا فالت رو بگیرم!!! بزن بریم