چاج

لغت نامه دهخدا

چاج. ( اِخ ) دهی از دهستان نهارجانات بخش حومه شهرستان بیرجند 30 هزارگزی جنوب خاوری بیرجند. دامنه معتدل با 521 تن سکنه ، آب آن از قنات ، محصول آنجا غلات و پنبه وزعفران و ابریشم ، شغل اهالی زراعت و قالی بافی ، راه آن مالرو است کلاته های نو، زنج ، ابوطالب حسن یزدی ، تاج کوه جزء این ده است. ( فرهنگ جغرافیائی ایران ج 9 ).

فرهنگ فارسی

دهی از دهستان نهار جانات بخش حوم. شهرستان بیرجند ۳٠ هزار گزی جنوب خاوری بیرجند دامنه معتدل قنات غلات پنبه زعفران ابریشم شغل زراعت قالی بافی راه مالرو کلاته های نو زنج ابوطالب حسن یزدی تاج کوه جزئ این ده است ٠

دانشنامه عمومی

روستای چاج، روستایی است در دهستان باقران از توابع بخش مرکزی شهرستان بیرجند، واقع در استان خراسان جنوبی که بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ مرکز آمار ایران، جمعیت آن بالغ بر ۳۵۷ نفر بوده است.
محصولات کشاورزی این روستا بیشتر زرشک، اناب، زعفران و بادام می باشد.

ویکی واژه

~ یا چاچ در شاهنامه از سرزمین‌های غیر ایرانی زبان که ظاهراً بدین زرتشت گرویده بودند. فرستاد بهری ز گردان به چاج ..... که جوید همی تخت ترکان و تاج
فال گیر
بیا فالت رو بگیرم!!! بزن بریم