لغت نامه دهخدا
نیاک. [ ن َی ْ یا ] ( ع ص ) بسیار گاینده. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). سخت جماع کننده. ( فرهنگ خطی ). رجوع به نَیک شود.
نیاک. ( اِخ ) دهی است از دهستان بالا لاریجان بخش لاریجان شهرستان آمل. در 6هزارگزی خاور رینه و در منطقه کوهستانی سردسیری واقع است و 585تن سکنه دارد. آبش از چشمه ، محصولش غلات و لبنیات ، وشغل مردمش زراعت و گله داری است. زیارتگاهی به نام امام زاده حسن دارد. ( از فرهنگ جغرافیائی ایران ج 3 ).