لغت نامه دهخدا
قوش. ( ترکی ، اِ ) مرغی است شکاری. ( ناظم الاطباء ). هر پرنده شکاری. ( فرهنگ نظام ). و در لغات ترکی نوشته قوش بضم قاف و واو معدوله غیرملفوظ و سکون شین بمعنی شکاری مثل باز و جره و شکره و شاهین عموماً و به معنی باز خصوصاً. ( آنندراج ) ( غیاث اللغات ).