ظنین
فرهنگ معین
فرهنگ عمید
فرهنگ فارسی
( صفت ) ۱ - کسی که نسبت به او بد گمان باشند مظنون متهم . ۲ - کسی که نسبت به دیگران بد گمان باشد . توضیح به معنی دوم در عربی نیامده .
متهم . مظنون . صاحب تهمت . تهمت زده . تهمت نهاده شده . تهمت کرده شده .
دانشنامه اسلامی
ظنین به کسی گویند که مردم به او بدگمان اند و به وی اعتماد ندارند. در روایتی فاسق و خائن از مصادیق ظنین شمرده شده اند. از این رو، ظنین به متهم به بی دینی یا متهم به دروغ و خیانت تعریف شده است. از آن در باب شهادات سخن گفته اند.بر اساس روایتی، شهادت ظنین نزد قاضی پذیرفته نیست. ظنین هرچند در لغت به معنای مطلق متهم آمده است، لیکن از نگاه فقها مراد از آن تهمتی خاص است.
ویکی واژه
بدگمان نسبت به دیگران.