اسب بخار
دانشنامه عمومی
توسعه موتور بخار دلیلی برای مقایسه میزان تولید اسب با موتورهایی بود که می توانند جایگزین آنها شوند. در سال ۱۷۰۲، توماس ساوری در کتاب «دوست معدنچی» نوشت:
به طوری که موتوری که بتواند به اندازه دو اسب آب جمع کند، در یک زمان با هم کار می کند و می تواند ده یا دوازده اسب را برای انجام همان کار نگه دارد. سپس می گویم، ممکن است چنین موتوری به اندازه کافی بزرگ شود تا بتواند کار لازم در استخدام هشت، ده، پانزده یا بیست اسب را انجام دهد تا بتواند به طور مداوم نگهداری شود و برای انجام چنین کاری نگهداری شود …
بعداً این ایده توسط جیمز وات برای کمک به بازاریابی پیشرانه بخار خود مورد استفاده قرار گرفت. وی قبلاً توافق کرده بود که یک سوم پس انداز زغال سنگ را از موتورهای بخار قدیمی نیوکامن دریافت کند. این طرح حق امتیاز با مشتریانی که موتور بخار فعلی ندارند اما در عوض از اسب استفاده می کردند، کارساز نبود.
در سال ۱۹۹۳، استیونسون و Wassersug مقاله ای را در خلاصه اندازه گیری ها و محاسبات میزان کار اوج و پایدار یک اسب در مجله Nature منتشر کردند. با استناد به اندازه گیری های انجام شده در نمایشگاه ایالتی آیووا در سال ۱۹۲۶، آنها گزارش دادند که حداکثر توان طی چند ثانیه تا ۱۴٫۹ اسب بخار ( ۱۱٫۱ کیلووات ) اندازه گیری شده است و همچنین مشاهده کردند که برای فعالیت های پایدار، میزان کار در حدود ۱ اسب بخار ( ۰٫۷۵ کیلووات ) به ازای هر اسب با توصیه های کشاورزی از قرن ۱۹ و ۲۰ مطابقت دارد و همچنین با سرعت کار حدود ۴ برابر میزان پایه مصرف شده توسط سایر مهره داران برای فعالیت پایدار سازگار است.
دانشنامه آزاد فارسی
یکای بریتانیایی توان، با نماد hp. اکنون وات جایگزین آن شده است. این یکا را نخستین بار جیمز وات، مهندس بریتانیایی، برای مقایسۀ توان موتور بخار و اسب به کار برد. وات دریافت که یک اسب توانایی ۳۶۶ فوت پوند کار در ثانیه را دارد، امّا برای امکان پذیرشدن استفاده از «اسب بخار» برای کار افزودۀ موتورهای بخارِ کارآمدتر، توان کشش اسب را ۵۰ درصد بیشتر در نظر گرفت. از این رو، یک اسب بخار معادل ۵۵۰ فوت پوند بر ثانیه (۷۵۴.۷ وات) و بیشتر از توان واقعی اسب است. اسب بخار در دستگاه متری برابر۷۳۵.۵ وات، و اسب بخار استاندارد ایالات متحد برابر ۷۴۶ وات است.