بافراست

لغت نامه دهخدا

بافراست. [ ف َ / ف ِ س َ ] ( ص مرکب ) ( از: با + فراست ) باهوش. زیرک. رجوع به فراست شود.

فرهنگ عمید

باهوش، زیرک.

فرهنگ فارسی

( صفت ) آنکه فراست دارد باهوش زیرک.
فال گیر
بیا فالت رو بگیرم!!! بزن بریم