«قرائت» به خواندن متون دینی یا شعری اشاره دارد و «موزون» یعنی به صورت آهنگین و با وزن شعری. «چند قاری» یعنی چند خواننده حرفهای که متن را با آوا و آهنگ مشخصی میخوانند. به طور کلی «قرائت موزون چند قاری» میتواند مجموعهای از خوانشهای همزمان یا پشت سر هم با هماهنگی در وزن و لحن باشد که در مجالس دینی یا محافل ادبی اجرا میشود.