در زبان فارسی «فارغ» به معنای رها شده از دغدغه یا انجام کاری و «آسوده» به معنای راحت و بدون نگرانی است. «مجاز از فارغ و آسوده» میتواند به کاربرد کنایی این واژهها اشاره داشته باشد که برای توصیف حالت آرامش، راحتی و بیدغدغه بودن به صورت غیرمستقیم استفاده میشوند.