پارسایی یا ترک دنیا

به معنای زندگی ساده، زاهدانه و دوری از تجملات مادی و دنیوی است. این رفتار اغلب در انسان‌هایی دیده می‌شود که به زندگی روحانی و معنوی اهمیت داده و از تعلقات دنیوی دست می‌کشند.