دل و دیده براه بودن

یعنی با دل و چشمی منتظر و چشم‌انتظار بودن؛ معمولاً برای منتظر ماندن برای خبر یا بازگشت کسی به کار می‌رود که هم احساس و هم مشاهده با تمرکز و امید همراه است.