به گدای سامره ماند

این اصطلاح که به نذر و نیاز و انتظار بی‌پایان اشاره دارد، برگرفته از گدایان معروف شهر سامره است که در انتظار معجزه یا کمک بودند و این حالت به تعبیر کسی است که بدون نتیجه‌ای مشخص چشم انتظار است.