سده های میانه

دوره‌ای تاریخی میان دوران باستان و دوران جدید که معمولاً از قرن پنجم تا حدود قرن پانزدهم میلادی را در بر می‌گیرد. این اصطلاح بیشتر در تاریخ اروپا به‌کار می‌رود و با ساختارهای فئودالی، نفوذ گستردهٔ کلیسا و تحولات اجتماعی-فرهنگی شناخته می‌شود.