صورت درستتر: «به رسمیت شناختن». یعنی پذیرفتنِ اعتبار، حقانیت، یا موجودیتِ چیزی یا کسی؛ مثل به رسمیت شناختن یک دولت، یک مقام، یا یک حق.
صورت درستتر: «به رسمیت شناختن». یعنی پذیرفتنِ اعتبار، حقانیت، یا موجودیتِ چیزی یا کسی؛ مثل به رسمیت شناختن یک دولت، یک مقام، یا یک حق.