این عبارت به صورت جمله دستوری استفاده میشود و به معنای اینکه به فرد توصیه یا درخواست میشود که از شرایط، گرفتاری یا کلافگی کنونی دست بکشد و برود، یعنی رها سازد آنچه درگیرش شده و به دنبال آرامش یا آزادی باشد. این جمله گاهی در موقعیتهای احساسی نیز کاربرد دارد.