رباعیات خیام عنوان مجموعهای است که شامل رباعیهای غیاثالدین ابوالفتح عُمَر بن ابراهیم خیام نیشابوری، معروف به خیام، میباشد. این اشعار در سدههای پنجم و ششم هجری قمری به زبان فارسی سروده شده و عمدتاً نمایانگر دیدگاههای فلسفی او هستند. در زمان حیات خیام، به دلیل تعصبات اجتماعی، این اشعار به طور گستردهای ناشناخته ماندند و تنها در میان گروهی از دوستان نزدیک او شناخته شده بودند. برخی از این رباعیها نیز در حاشیهٔ جُنگها و کتابهای دیگران به صورت پراکنده ثبت شده بودند و پس از فوت او منتشر شدند. به همین دلیل، در مورد تعداد این رباعیها و همچنین اصالت برخی از آنها اختلاف نظر وجود دارد. خیام زندگی خود را به عنوان یک ریاضیدان و فیلسوف برجسته گذراند، در حالی که معاصرانش از اشعار او که امروزه به عنوان نشانهای از شهرت و افتخار او شناخته میشوند، بیخبر بودند. در چند قرن اخیر، این رباعیات توجه زیادی را جلب کرده و به زبانهای مختلفی ترجمه و تصحیح شدهاند.