عدم استماع
عدم استماع به معنای عدم قابلیت شنیدن یا گوش دادن است. این واژه در دو زمینه مختلف به کار می‌رود:
معنی عمومی:
در زبان عمومی، عدم استماع به معنای نشنیدن یا گوش ندادن به موضوعی است. این می‌تواند به بی‌توجهی به یک موضوع یا پایان پیگیری آن اشاره داشته باشد.
معنی حقوقی:
در حقوق، عدم استماع به معنای این است که یک ادعا یا دعوا به دلایلی نمی‌تواند مورد بررسی قرار گیرد. به عبارت دیگر، اگر دعوا به گونه‌ای باشد که شرایط لازم برای شنیده شدن را نداشته باشد یا اوضاع و احوال مربوط به آن اجازه ندهد که دادگاه به ماهیت دعوا رسیدگی کند، دادگاه موظف است که قرار عدم استماع صادر کند. این قرار به معنای رد دعوا به دلیل عدم قابلیت شنیدن آن است.
مترادف‌ها
نشنیدن، گوش ندادن
متضادها
استماع، شنیدن، گوش دادن
جمله سازی با عدم استماع
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 در برخی پرونده‌های قضایی، عدم استماع دفاعیات متهم می‌تواند منجر به نقض حقوق قانونی او و بی‌عدالتی در صدور حکم نهایی توسط دادگاه شود.
💡 عدم استماع نظرات کارشناسان در تصمیم‌گیری‌های مدیریتی، معمولاً باعث بروز اشتباهات استراتژیک و کاهش بهره‌وری در پروژه‌های بزرگ سازمان‌های دولتی و خصوصی می‌گردد.
💡 یکی از مشکلات اصلی در گفتگوهای خانوادگی، عدم استماع فعال است که باعث می‌شود افراد احساس کنند شنیده نمی‌شوند و از ارتباط با هم قطع شود.
