شکل ظاهر

به معنای ظاهر یا سیمای بیرونی چیزی است، یعنی آنچه از بیرون دیده می‌شود و ممکن است شامل ویژگی‌های بصری، ظاهری و فرم کلی باشد. شکل ظاهر می‌تواند مبنای قضاوت اولیه قرار گیرد ولی لزوماً نمایانگر ماهیت درونی نیست.