لخته خون

عبارت «لخته خون» به معنای توده‌ای سفت و چسبنده از خون است که از حالت مایع به شکل جامد درآمده است. این حالت زمانی رخ می‌دهد که خون در پاسخ به آسیب رگ‌ها یا زخم‌ها فرآیند لخته شدن (coagulation) را طی می‌کند تا خونریزی متوقف شود. لخته خون شامل گلبول‌های قرمز، پلاکت‌ها و پروتئین‌های لخته‌ساز مانند فیبرین است که به هم می‌چسبند و یک توده مقاوم ایجاد می‌کنند. این پدیده یک واکنش طبیعی و ضروری بدن برای ترمیم بافت‌ها و جلوگیری از خونریزی شدید محسوب می‌شود. با این حال، اگر لخته خون در رگ‌ها و بدون آسیب ایجاد شود، می‌تواند خطرناک باشد و موجب مسدود شدن جریان خون و مشکلات قلبی یا مغزی شود. لخته خون در پزشکی اهمیت بالایی دارد و تشخیص به موقع آن برای پیشگیری از عوارض حیاتی است. معادل انگلیسی آن blood clot است و در متون پزشکی و علمی به طور گسترده استفاده می‌شود.