«کفایت» به معنی کافی بودن، بسندگی یا توانایی انجام کاری است. اما «کف کفایت» ترکیب نامعتبری است و به نظر نمیرسد معنی مستقلی داشته باشد. احتمالاً به اشتباه یا به صورت محلی گفته شده است.
«کفایت» به معنی کافی بودن، بسندگی یا توانایی انجام کاری است. اما «کف کفایت» ترکیب نامعتبری است و به نظر نمیرسد معنی مستقلی داشته باشد. احتمالاً به اشتباه یا به صورت محلی گفته شده است.