لغت نامه دهخدا
باریطون. ( معرب، اِ ) پرده پس از مراق و بالای ثرب و آن حاوی همه احشاء باشد. غشاء بعد مراق و فوق ثرب. صفاق. ( بحر الجواهر ). پوشش شکم، پوست است و عضله هاست و دو حجاب است: یکی بدرونست و مماس معده و روده هاست و آن را بتازی المطبق بالامعاء گویند و دیگر بیرون تر است و آن را بلغت یونان باریطون و بتازی ممتد [ و در نسخه ای ممد ] گویند از بهر آن که این گورانده تر است. ( ذخیره خوارزمشاهی ). رجوع به باریطارون شود.
