لغت نامه دهخدا
قظیفی. [ ق ُ ظَ ] ( ص نسبی ) نسبت است به قظیف. ( اللباب ). رجوع به قظیف شود.
قظیفی. [ ق ُ ظَ] ( اِخ ) عباس بن ربیعه. از طایفه قظیف است که در مصر سکونت گزید. ( اللباب ). مؤلف لباب آرد: آنچه را من در نسبت عابس و فروه و علقمه میدانم این است که اینان از دودمان غطیف بن عبداﷲبن ناجیةبن یحابر ( مراد ) هستند و باید غطیفی خوانده شوند نه قطیفی، و ابوسعد نیز آنان را به عنوان غطیفی یاد کرده است و دانسته نیست که نسبت قظیفی آیا تصحیف است یا درست. ( اللباب ).
