لغت نامه دهخدا
( بیذارة ) بیذارة. [ ب َ رَ ] ( ع ص ) بیذار. رجوع به بیذار شود: رجل هذره بذرة و هیذارة بیذارة؛ مرد بسیارگوی. ( از لسان العرب ). یقال: فلان هیذارة بیذارة؛ ای مهذار مبذر. ( اقرب الموارد ). رجل بیذارة؛ مرد مبذز. ( از لسان العرب ).
بیذاره. [ رَ /رِ ] ( اِ ) فریب. گول. مکر و حیله. ( ناظم الاطباء ).