اندرزا
لغت نامه دهخدا
اندرزا. [ اَ دَ ] ( اِ ) گاو زهره را گویند و آن سنگی است که در میان زهره گاو یا شیردان او متکون میشود و آنرا بعربی حجرالبقر گویند. ( برهان قاطع ) ( از انجمن آرا ) ( از آنندراج )( هفت قلزم ). گاو زهره. گاوزن. پادزهر گاوی. گاو زهرج. خرزةالبقر. و رجوع به حجرالبقر و گاو زهره شود.
فرهنگ عمید
= گاویزن
فرهنگ فارسی
( اسم ) گاو دارو.
گاو زهره را گویند و آن سنگی است که در میان زهره گاو یا شیردان او متکون می شود و آن را به عربی حجر البقر گویند.
جمله سازی با اندرزا
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 پیرمرد خردمند با لحنی آرام و مهربان، شروع به دادن اندرزا به نوههای خود کرد تا درسهای تلخ زندگی را پیش از تجربه کردن به آنها بیاموزد.
💡 در آن کتابهای کهن، اندرزا و نصیحتهای اخلاقی چنان با ظرافت نوشته شدهاند که خواننده را به بازنگری در رفتارهای اجتماعی و شخصی خود وا میدارند.
💡 سخنرانیهای او مملو از اندرزا و آموزههای معنوی بود که باعث میشد شنوندگان با دقت و تمرکز بالا، به دنبال معنای عمیقتر زندگی و سعادت باشند.