«مراوغت» واژهای در زبان فارسی است که ریشه عربی دارد و معانی متعددی را در بر میگیرد. یکی از کاربردهای اصلی این واژه، اشاره به درآویختن دو نفر یا گروه برای سنجش قدرت جسمانی یا مهارتهای رزمی است، که به آن مصارعه یا زورآزمایی گفته میشود. در متون ادبی و تاریخی، «مراوغت» گاهی برای توصیف صحنههای جنگ و نبرد به کار میرود، جایی که گروهها یا لشکریان با یکدیگر درگیر میشوند و از هر طرف به یکدیگر تاخته و میآزمایند. معنی دیگر «مراوغت» به فریب دادن یا مخادعه کردن اشاره دارد، یعنی تلاش برای گول زدن یا فریب کسی در کاری خاص. در متون کهن، این واژه به همراه صحنههای زورآزمایی و کشتی گرفتن با هم آمده است و نشاندهنده هم نبرد جسمانی و هم نبرد حیلهگرانه است. فرهنگهای فارسی دیگر نیز «مراوغت» را به معنای عیبجویی، زورآزمایی و فریب دیگران ذکر کردهاند و کاربرد آن گسترده بوده است.
مراوغت
لغت نامه دهخدا
مراوغت. [ م ُ وَ/ وِ غ َ ] ( از ع اِمص ) مخادعه. مراوغة. رجوع به مراوغة شود. || با هم زورآزمائی کردن. با هم درآویختن و کشتی گرفتن. مصارعة. رجوع به مراوغة شود: رای بر آن قرار گرفت که اوساط حشم و آحادجمع لشکر چون شغال و روباه و گرگ و امثال ایشان در پیش افتادند و به مجاولت و مراوغت درآمدند و از هر جانب می تاختند. ( مرزبان نامه، از فرهنگ فارسی معین ).
مراوغة. [ م ُوَ غ َ ] ( ع مص ) با کسانی دستان آوردن. ( تاج المصادر بیهقی ) ( زوزنی ). فریب دادن کسی را در کاری. ( از منتهی الارب ). مخادعة. ( زوزنی ) ( متن اللغة ) ( اقرب الموارد ). || کشتی گرفتن با کسی. ( تاج المصادر بیهقی ). با همدیگر کشتی گرفتن. ( از منتهی الارب ). مصارعه. ( زوزنی ) ( اقرب الموارد ). مراوغت. رجوع به مراوغت شود.
فرهنگ معین
(مُ وَ غَ ) [ ع. مراوغة ] (مص ل. ) ۱ - عیب جویی کردن. ۲ - کشتی گرفتن، زو ر آزمایی کردن. ۳ - یکدیگر را فریب دادن.
فرهنگ عمید
۱. کشتی گرفتن باهم.
۲. درصدد فریب و خدعه برآمدن.
ویکی واژه
مراوغة
عیب جویی کردن.
کشتی گرفتن، زو ر آزمایی کردن.
یکدیگر را فریب دادن.