محشاء

کلمه «محشاء» واژه‌ای عربی است که در متون فارسی و عربی کاربرد داشته و به چند معنا آمده است. معنای نخست آن «گلیم درشت» است، نوعی فرش یا زیرانداز با بافت ضخیم و محکم که در زندگی روزمره و خانه‌ها کاربرد داشته است. معنای دوم آن «گلیم سپید خرد» است که برای بستن لنگ یا پیچیدن چادر مورد استفاده قرار می‌گرفته است و جنبه کاربردی و پوششی داشته است. این واژه نشان‌دهنده وسایلی است که در زندگی سنتی و روزمره مردم به کار می‌رفته و در منابع لغوی مانند «منتهی‌الارب» و «ناظم الاطباء» به آن اشاره شده است. به طور کلی، «محشاء» به قطعه‌ای پارچه یا گلیم اشاره دارد که کاربردی روزمره و محافظتی داشته و در زندگی سنتی اهمیت داشته است.