متربجه

لغت نامه دهخدا

متربجه. [ م ُ ت َ رَب ْ ب ِ ج َ ] ( ع ص ) نادان و احمق. ( ناظم الاطباء ). || زنی که بربچه خود مهربان و از حال آن آگاه باشد. ( از منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). و رجوع به متربج و تربج شود.