لغت نامه دهخدا
( فاقعة ) فاقعة. [ ق ِ ع َ ] ( ع اِ ) سختی. بلا. ج، فواقع. ( منتهی الارب ).
( فاقعة ) فاقعة. [ ق ِ ع َ ] ( ع اِ ) سختی. بلا. ج، فواقع. ( منتهی الارب ).
(ق عَ یا ع ) [ ع. فاقعة ] (اِ. ) سختی، بلا. ج. فواقع.
( اسم ) سختی بلا جمع: فواقع.
فاقعة
سختی، ب
فواق