لغت نامه دهخدا
غلغلیجگه. [ غ ِ غ ِ گ َه ْ ] ( اِ مرکب ) کف پای یا دست یا زیر بغل که با خارش و شخودن کس دیگری آدمی را خنده افتد. غلغلیجگاه:
چو بینی آن خر بدبخت را ملامت نیست
که برسکیزد چون من فروسپوزم بیش
چنان بدانم من جای غلغلیجگهش
کجا به مالش اول دراوفتد به سریش.لبیبی.
