شاحی
لغت نامه دهخدا
شاحی. ( ع ص ) گشاده دهان. گویند: جاء الخیل شواحی؛ یعنی دهان گشاده آمدند اسبان. ( منتهی الارب ).
فرهنگ فارسی
گشاده دهان جمع آن شواحی
شاحی. ( ع ص ) گشاده دهان. گویند: جاء الخیل شواحی؛ یعنی دهان گشاده آمدند اسبان. ( منتهی الارب ).
گشاده دهان جمع آن شواحی