تاواتاو

تاواتاو. ( اِ مرکب ) قدرت و قوت و توانایی. ( برهان ) ( فرهنگ رشیدی ) ( فرهنگ جهانگیری ) ( ناظم الاطباء ). محمد معین در حاشیه برهان آرد: از «تاو» + «ا» ( واسطه ) + «تاو» = تاواتا. رجوع به تاواتا شود.

(اِمر. ) قدرت، توانایی.

قدرت، توانایی
( اسم ) قدرت قوت توانایی.

قدرت، توانایی.