بخصاء
مترادفها
اخته، عقیم
لغت نامه دهخدا
بخصاء. [ ب َ ] ( ع ص ) زنی که در چشم خانه وی گوشت پاره ای رسته باشد. ج،بُخْص. ( ناظم الاطباء ). و رجوع به بخص و ابخص شود.
جمله سازی با بخصاء
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 در تاریخ باستان و در برخی از فرهنگهای قدیمی، جایگاه بخصاء در دربار پادشاهان و مدیریت امور خاص بسیار متفاوت و گاهی بسیار حساس بود.
💡 متون تاریخی کلاسیک گاهی به نقش و وظایف بخصاء در میان خدمتکاران مقرب در قصرهای سلطنتی اشاره کردهاند که دارای حقوق و امتیازات خاصی بودند.
💡 بررسی ساختارهای اجتماعی در دوران باستان مستلزم شناخت دقیق نقش افرادی نظیر بخصاء و سایر طبقات خدمتکار در سلسلهمراتب قدرت پادشاهان است.