استصحاب تنجیزی
دانشنامه اسلامی
[ویکی فقه] استصحاب تنجیزی به استصحاب حکم منجز، در مقابل استصحاب تعلیقی گفته می شود.استصحاب تنجیزی همان استصحاب مصطلح است. استصحاب تنجیزی حکم به بقای مستصحبِ منجَّز و غیر مشروط می باشد.
استصحاب تنجیزی، مقابل استصحاب تعلیقی بوده و به استصحابی گفته می شود که مستصحب آن، حکمی منجز و غیر مشروط می باشد، مانند: استصحاب طهارت و حلیت خوردن انگور، پس از تبدیل شدن به کشمش.معمولا مستصحب را در استصحاب تنجیزی، حکم غیر معلق می دانند، ولی بعضی اعتقاد دارند که استصحاب تنجیزی، و نیز استصحاب تعلیقی، در احکام و موضوعات، هر دو، جاری است.
جمله سازی با استصحاب تنجیزی
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 استصحاب تنجیزی زمانی مطرح میشود که یک تکلیف به صورت قطعی بر ذمه مکلف واقع شده باشد و سپس در بقای آن شک شود، که در این صورت حکم قبلی ادامه مییابد.
💡 تفاوت اصلی میان استصحاب تنجیزی و انواع دیگر استصحاب در این است که در نوع تنجیزی، ما با یک امر قطعی روبرو هستیم که همچنان بر عهده مکلف باقی است.
💡 در مباحث مربوط به وجوب و حرمت، استصحاب تنجیزی نقشی حیاتی در حفظ ثبات حقوقی دارد، زیرا مانع از تغییر ناگهانی تکالیف در اثر شکهای بیمستند میشود.