استصحاب فرد

[ویکی فقه] استصحاب فرد به حکم به بقای مصداق خارجی یک کلّی اطلاق می شود.
استصحاب فرد، مقابل استصحاب کلی است و به استصحابی گفته می شود که مستصحب آن فرد معینی در خارج می باشد، مانند: استصحاب وجود زید در منزل، در صورت وجود یقین سابق به حضور او و شک لاحق در بقای وی در آن منزل، و یا مانند: استصحاب طهارت مایع خارجی.
حجیت
کسانی که به حجیت استصحاب اعتقاد دارند، به جریان استصحاب در فرد نیز اذعان دارند.