لغت نامه دهخدا
اخزی. [ اَ زا ] ( ع ن تف ) نعت تفضیلی از خزی. رسواتر.
- امثال:
اخزی من ذات النحیین. رجوع به اشغل من ذات النحیین شود. ( مجمع الامثال میدانی ).
|| رسواکننده تر. خوارکننده تر: فارسلنا علیهم ریحاً صَرصَراً فی ایام نحسات لنذیقهم عذاب الخزی فی الحیوة الدنیا و لعذاب الاَّخرة اخزی و هم لایُنصرون. ( قرآن 16/41 ).
