ذوون
لغت نامه دهخدا
ذوون. [ ذَ ] ( اِخ ) اَذواء. جمع است بطنی از ملوک حمیر را که نامشان بذو آغاز میشود: و من بطون حمیر الذوون، و قدیقال لهم الاذواء. ( عقد الفرید جزء 3 ص 319 ).
ذوون. [ ذَ ] ( اِخ ) اَذواء. جمع است بطنی از ملوک حمیر را که نامشان بذو آغاز میشود: و من بطون حمیر الذوون، و قدیقال لهم الاذواء. ( عقد الفرید جزء 3 ص 319 ).