لغت نامه دهخدا
( مشاجة ) مشاجة. [ م ُ شاج ْ ج َ ] ( ع مص ) سر یکدیگر را شکستن. شجاج مثله. ( ناظم الاطباء ). و رجوع به شجاج شود.
( مشاجة ) مشاجة. [ م ُ شاج ْ ج َ ] ( ع مص ) سر یکدیگر را شکستن. شجاج مثله. ( ناظم الاطباء ). و رجوع به شجاج شود.
(مُ جّ ) [ ع. مشاجة ] (مص ل. ) با یکدیگر ستیزه کردن.
مشاجة
با یکدیگر ستیزه کردن.