ابن اجدابی

ابن اجدابی. [ اِ ن ُ اَ ] ( اِخ ) ابواسحاق ابراهیم بن اسماعیل. از مردم اجدابیه،میان بن غازی و طرابلس. او ادیبی فاضل بوده و کتاب کفایةالمتحفظ در لغت و کتاب الانواء و جز آن از اوست.

ادیبی فاضل از مردم اجدابیه

[ویکی فقه] اِبْن ِ اَجْدابی، ابواسحاق ابراهیم بن اسماعیل لُواتی طرابلسی ( سده ۶ق /۱۲م )، ادیب، لغت شناس و آشنا به علوم قرآن، فقه، کلام، هیأت و نجوم است.
گویا نیاکان وی از قبایل بربری لواته بودند که در اَدابیه، واقع در میان بَرُقه و طرابلس ِ غرب سکونت داشتند و به همین سبب وی به ابن اجدابی شهرت یافت.
طاهراحمد الزاوی، اعلام لیبیا، ج۱، ص۴، لیبی، ۱۳۸۱ق /۱۹۶۱م.
او در طرابلس غرب به دنیا آمد و در همین شهر علوم متداول عصر خویش را فراگرفت و ظاهراً هیچ گاه از این شهر خارج نشد. تجانی (د ۷۲۱ق /۱۳۲۱م ) که تقریباً منبعی است که درباره زندگانی ابن اجدابی اطلاعات نسبتاً مفصلی به دست می دهد، در رحله خود
عبدالله تجانی، رحله، ج۱، ص۲۶۴، به کوشش حسن حسنی عبدالوهاب، تونس، ۱۳۷۷ق / ۱۹۵۸م.
از زندگانی ابن اجدابی و نیز شاگردان، استادان و معاصران وی اطلاعی به دست ما نرسیده است، تنها می دانیم که وی با ابن هانش طرابلسی، قاضی طرابلس در سالهای ۴۴۴-۴۷۷ق، معاصر بود.
عبدالله تجانی، رحله، ج۱، ص۲۶۳، به کوشش حسن حسنی عبدالوهاب، تونس، ۱۳۷۷ق / ۱۹۵۸م.
...