امرص
واژه امرَص صفتی است که به حالتی خاص اشاره دارد و دارای این معانی است:
چرکآلود: این معنا به اشیاء یا اجسامی اطلاق میشود که به نوعی آلوده به چرک، کثیفی یا هر نوع آلودگی دیگر هستند. در این حالت، واژه امرَص به وضوح نشاندهنده وضعیت نامطلوب بهداشتی یا ظاهری شیء است.
ویژگی چشمی با چرک جمع شده: این معنا به وضعیتی اشاره دارد که در آن در گوشه چشم فرد، چرک یا ترشحات آلوده جمع شده است. این حالت معمولاً ناشی از عواملی همچون بیماریهای چشمی (مانند التهاب ملتحمه) یا آلودگیهای محیطی به وجود میآید. در این زمینه، امرَص به وجود مشکلات بهداشتی در ناحیه چشم اشاره میکند و میتواند نشانهای از نیاز به توجه پزشکی باشد.
لغت نامه دهخدا
امرص. [ اَ رَ ] ( ع ص ) ژفگن ( چرکین ). ( مصادر زوزنی ). در مصادر زوزنی چ تقی بینش این لغت نیست در ص 203 همین کتاب غمص راژفگن شدن معنی کرده است در اقرب المواردو منتهی الارب در معانی مرص معنی مناسبی پیدا نشد.
فرهنگ فارسی
ژفگن