هیاط و میاط

هیاط و میاط. [ طُ ] ( ترکیب عطفی، اِ مرکب ) اضطراب و رفت و آمد. هم فی هیاط ومیاط؛ أی اضطراب و مجی و ذهاب. ( اقرب الموارد ).
- عام هیاط میاط؛ سال قحط که در او فتنه و فساد برپا شود. ( یادداشت مرحوم دهخدا ).

اضطراب و رفت و آمد عام هیاط میاط سال قحط که در اوفتد و فساد بر پا شود