لغت نامه دهخدا
فالوذ. ( معرب، اِ ) فولاد. || پالوده، که حلوائی است از آرد و شیر. ( از منتهی الارب ). رجوع به فالوذج و فالوده و پالوده شود.
فالوذ. ( معرب، اِ ) فولاد. || پالوده، که حلوائی است از آرد و شیر. ( از منتهی الارب ). رجوع به فالوذج و فالوده و پالوده شود.
فالوده پالوده