بزرگ امید رودبار

بزرگ امید رودباری. [ ب ُ زُ اُم ْ می دِ رو ] ( اِخ ) معروف به کیابزرگ امید. رئیس اسماعیلیه الموت، دومین حکمران آنان و جانشین و پیرو حسن صباح. وی در سال 518 هَ. ق. بموجب وصیت حسن صباح در الموت بجای او نشست و قبل از آن بحکم حسن صباح بسال 495 هَ. ق. قلعه لمبه سر رودبار را تصرف کرد و 23 سال در آنجا میزیست. وی شیوه حسن صباح را در نشر دعوت باطنیه و تهدید و تخویف مخالفان ادامه داد. در زمان او فدائیان اسماعیلیه خلیفه مسترشد عباسی را هلاک کردند و پس از وی پسرش محمدبن بزرگ امید بجای او نشست. ( از دائرة المعارف فارسی ) ( از حاشیه برهان چ معین ). و رجوع به تاریخ گزیده و تاریخ حبیب السیر و قاموس الاعلام ترکی و غزالی نامه و جامعالتواریخ رشیدی ( بخش اسماعیلیه چ دبیرسیاقی ) شود.

💡 کیا بزرگ امید رودباری که از سوی حسن صباح حاکم قلعه لمسر بود، پس از مرگ حسن و بنا به وصیت او، خداوند الموت شد و حدود ۱۴ سال بر آنجا حکومت کرد. کیا امید، حسن صباح را پیشوا و امام خود می‌دانست، با این حال به ظاهر شریعت توجه بیشتری داشت. وی چهارده سال و دو ماه و بیست روز در رودبار و دژهای ملاحده فرمان راند تا این که در شانزدهم جمادی الثانی سال ۲۸ فوریه ۱۱۳۸ میلادی (۵۳۲ ق) درگذشت. کیا امید، در زمان حیات خود، پسرش محمد بن بزرگ امید را به جانشینی خود برگزید.