عازف
مترادفها
نوازنده
لغت نامه دهخدا
عازف. [ زِ ] ( ع ص ) چغانه زننده که نوعی از رودچامه هاست. ( منتهی الارب ). مرد معازف باز. سرودگوی. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ).
عازف. [ زِ ] ( اِخ ) موضعی است. ( آنندراج ) ( منتهی الارب ). عزیف یعنی صوت و ممکن است محل مخصوص راکه در اثر وزش باد صوت ایجاد میکند عازف گویند. ( معجم البلدان ج 4 ص 95 ).
فرهنگ معین
(زِ ) [ ع. ] (اِفا. ) ۱ - نوازندة چغانه. ۲ - سرودگوی.
جمله سازی با عازف
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 آن عازف چیرهدست با نواختن قطعهای بسیار احساسی بر روی ویولن، توانست تمام شنوندگان را در سالن کنسرت مجذوب هنر خود کند.
💡 در موسیقی سنتی، هر عازف باید سالها تمرین مداوم و سخت داشته باشد تا بتواند به تکنیکهای پیچیده و ظریف این سبک دست یابد.
💡 او به عنوان یک عازف جوان و بااستعداد، در بسیاری از مراسمهای رسمی و مهم، موسیقی متن را برای اجرا فراهم میکرد.