لغت نامه دهخدا
عائط. [ ءِ ] ( ع ص ) شتر و زن که بی «عقر» سالها باردار نشود. ج، عیط و عُیَّط و عوط و عوطَط. ( از اقرب الموارد ) ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). || شتر ماده که گشنی کرده نشود و بار نگیرد. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ).
عائط. [ ءِ ] ( ع ص ) شتر و زن که بی «عقر» سالها باردار نشود. ج، عیط و عُیَّط و عوط و عوطَط. ( از اقرب الموارد ) ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). || شتر ماده که گشنی کرده نشود و بار نگیرد. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ).
شتر و زن که بی عقر سالها باردار نشود جمع عیط.