لغت نامه دهخدا
طراعنون. [ ] ( اِ ) نباتی است که منبت او در زمین اقریطش باشد و جز آن موضع در موضع دیگر نبود و او را گلی است و میوه ای و صمغی که در ادویه بکار شود، او دو نوع است: یکنوع از نبات او باقوت قبض در غایت کمال است. ( ترجمه صیدنه ). مصحف طراغیون. رجوع به طراغیون شود.
