شاخنگور

لغت نامه دهخدا

شاخنگور. [ خ َ ] ( اِ مرکب ) پیچک درخت مو. ( ناظم الاطباء ). || قسمی دارو. ( ناظم الاطباء ) ( فرهنگ شعوری ). و به عربی عسالیج خوانند. ( شعوری ). رجوع به شاخ انگور شود.