زاگ زرد
لغت نامه دهخدا
زاگ زرد. [ گ ِ زَ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) آن را برومی قلقطار نامند و بفارسی زاگ شتردندان گویند. ( برهان قاطع ). و رجوع به زاج و زاج اصفر و زاج شتردندان شود.
زاگ زرد. [ گ ِ زَ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) آن را برومی قلقطار نامند و بفارسی زاگ شتردندان گویند. ( برهان قاطع ). و رجوع به زاج و زاج اصفر و زاج شتردندان شود.